In de voorlaatste ronde van de viertallencompetitie hadden beide WSG teams een zware tegenstander. het eerste team speelde tegen de nog ongeslagen koploper Max Euwe, het tweede tegen Lonneker 2 dat met een sterke opstelling naar Winterswijk was afgereisd.
Jochem denkt na, Reinhard heeft tijd om de partij van een afstandje te bekijken
Bij het eerste team kwam Rene Albersmann al snel onder druk te staan, maar op de overige borden stonden de WSG’ers op een gegeven moment een kwaliteit voor. Dat wilde overigens niet zeggen dat ze ook allemaal een goede stelling hadden. Carsten ter Horst moest erkennen dat de activiteit van de stukken van zijn tegenstander opwoog tegen de kwaliteit en kwam remise overeen. Rene Albersmann was intussen materiaal kwijtgeraakt en verloor. Jochem Mullink won ook een kwaliteit, maar in ruil daarvoor stonden de stukken van zijn opponent – en vooral een centraal paard – veel sterker. Die activiteit gaf de doorslag. Reinhard Funke was opgescheept met een geïsoleerde dubbelpion op de b-lijn, maar toen hij een toren won tegen paard en pion wist hij de stelling tegen FM Frank Kroeze in de remisehaven te leiden.
Het tweede team wist evenals in de uitwedstrijd Lonneker op 2-2 te houden. Daar zag het aanvankelijk niet naar uit. Dries van ’t Slot leek goed uit de opening te zijn gekomen, maar een gevaarlijke aanval werd hem fataal. Toen Erik Maris ook nog verloor zag het er somber uit voor de thuisclub.
Mark en Henk zitten in de denktank
Mark Burgers en Henk te Brinke moesten proberen te winnen van een op papier (veel) sterkere tegenstander. Als eerste lukte dat bij Mark. Daarna dromden alle toeschouwers om het bord van Henk. Hij had een winnende stelling opgebouwd, maar met slechts een increment van 10 seconden en dan ook nog vergeten de klok in te drukken werd het toch nog penibel. Maar Henk hield het hoofd koel en zorgde voor een heel knappe overwinning.
