De partij tussen Marcel Krosenbrink en Henri Abbink is hoogstwaarschijnlijk de partij die het vaakst gespeeld is in de onderlinge competitie van het WSG. Met recht El Clásico, al ging het er niet zo heetgebakerd aan toe als bij de Madrileense derby. Gezien de gemiddelde leeftijd van de meeste schakers was The Old Firm misschien ook een beter etiket geweest. De partij begon kabbelend, al leek Henri de opening wat beter te kennen. Nadat Marcel zowel zijn toren (op a2) als zijn koning (op g2) wat ongelukkig had neergezet sloeg Henri toe.
Met d4 toonde hij vooral de ongelukkige positie van de toren op a2 aan. Na Pxd4 volgt Dd5+ en de toren hangt. Maar ook na het gespeelde cxd4 volgt Dd5. De toren moet zetten en dan komt Pb4 met de niet te verhinderen dreiging Pc2.
De partij tussen Wim en Kevin Kweldam is bij het WSG nog geen klassieker, maar heeft het natuurlijk in zich om er één te worden.
De familieverhoudingen zullen door deze partij echter niet op scherp gezet zijn, want er werd vredig afgeruild en tot remise besloten.
Bij Koblenz komt de Moezel in de Rijn en deze geografische attractie heeft de naam Das Deutsche Eck. De hoek rechtsachter in de speelzaal zou je ook zo kunnen noemen. Vier van de zes aanwezigen uit Duitsland zaten daar gebroederlijk bijeen tegen elkaar te schaken.
Beide partijen eindigden in remise, maar zeker in de partij tussen René Albersmann en Manfred Schmeing gebeurde dat niet zonder slag of stoot.
Manfred (wit) heeft een toren geofferd voor een sterke aanval. Na Tb8+ Kd7 ging hij in de denktank. Zit er nog mee in dan remise ? Manfred waagde het er op en speelde Dxa7+ Dc7, Dxd4+ (ook Tc7 is sterk) Ke7, Txe8+ Kxe8 Kxe1. Hij verloor na Da5+ echter de pion op a2 en het lukte niet meer om in het dameindspel met weinig tijd te winnen. Als hij in plaats van Kxe1 de tussenzet Da4+ speelt kan hij alle pionnen dekken en wordt de winst makkelijker. (verslag MK)
