Soms is 2×2 geen 4, maar 2. Beide viertallen speelden 2-2 en dat betekent voor ieder één matchpunt. Het eerste viertal moest het opnemen tegen koploper Almelo 2. Het werd 2-2. Arent Luimes verzilverde een mooie aanval, waardoor de stand op 1-0 kwam. Henri Abbink kreeg daarentegen een aanval op zijn koning te verwerken, die hij niet wist te pareren. Reinhard Funke wist door een mooie afwikkeling de stand weer op 2-1 te brengen. Gerard Harbers was met een minuspion in het eindspel gekomen.
Gerard ging er nog eens goed voor zitten, maar wist de juiste oplossing – voor zover die voorhanden was – in de tijdnoodfase niet te vinden. Daarmee was de 2-2 eindstand bereikt.
Even daarvoor was diezelfde eindstand bij het tweede viertal op het bord gekomen. Zij speelden tegen koploper Max Euwe 3. Dries van ’t Slot wist snel een vol punt te scoren. Daarna duurde het even voordat het scoreformulier er weer bij gepakt moest worden. Van de overige drie partijen wist alleen Henk te Brinke nog te winnen van een hoger gerate tegenstander. Geert ten Hietbrink en Gerard Klein Langenhorst redden het niet. En in ieder geval bij Klein Langenhorst zag dat er lange tijd niet naar uit.
